Wijnland Griekenland
Eeuwen voor Christus heerste er in het oude Griekenland een echte wijncultuur. De teloorgang van de antieke Griekse beschaving leidde echter de val van de bloeiende wijncultuur in.
Onder de Ottomaanse overheersing verkommerde de Griekse wijn zelfs tot een lokaal product. Deze gang van zaken bleef aanhouden tot midden de 20ste eeuw. Vanaf 1960 ging men meer aandacht besteden aan de wijnproductie en kwam de export langzaam weer op gang. Nadeel was wel dat de kwaliteit door het droge en warme klimaat niet altijd hoog lag: een hoog alcoholpercentage en een lage zuurtegraad kenmerkten de wijn. Bovendien waren ze vaak geoxideerd door een te lange vatlagering. Een duidelijke kwaliteitsverbetering kwam er pas in de jaren tachtig en dit om twee redenen. In de eerste plaats slaagden de wijnbouwers er dankzij de technologische vooruitgang in om de temperatuur tijdens de gisting te controleren en op die manier de invloed van de weersomstandigheden te reduceren. Ook het feit dat jonge oenologen op de voorgrond traden die opteerden voor een frissere, zuiverder en fruitiger stijl speelde daarbij een rol. Tevens gingen ze meer en meer wijngaarden aanleggen op koelere plekken: dicht bij de zee, op grotere hoogte of op de noordflanken van de hellingen.
Totale oppervlakte druiventeelt: 130.332 hectare, waarvan de helft bestemd is voor de wijnproductie
Totale wijnproductie: 3.558.000 hectoliters Verdeling wijnproductie: 70% wit, 22% rood, rest dessert- en sprankelende wijnen
Klimaat: Warm, mediterraan klimaat met korte winters en heel warme zomers. De zee brengt in de meeste gevallen echter afkoeling. De droogte bemoeilijkt eveneens de oogst.
Bodem: Over het algemeen arm. Op het vasteland: vooral kalk, leem, klei en zand. De ondergrond is op de eilanden hoofdzakelijk vulkanisch.
Aantal druivensoorten: ongeveer 300 Voornaamste druivensoorten: Wit: Assyrtiko (Santorini), Vilana (Kreta), Roditis (Macedonië, Thracië, Peloponnesus), Savatiano (Thessalië), Muscat (Samos), Moscophilero(Peloponnesus) + de klassieke variëteiten Chardonnay, Sauvignon en Ugni blanc. Rood: Mavrodaphne (Peloponnesus), Agiorgitiko (Neméa), Xynomavro (Macedonië, Thracië), Mandelaria (Paros, Kreta, Rhodos) + de klassieker variëteiten Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc, Merlot en Grenache. Kenmerken witte wijn: licht, fris en heel smaakvol. Ideaal bij zeevruchten of vegetarische gerechten Kenmerken rode wijn: zachte tannines en rijk aan aroma's. Heel geschikt bij wild of kalfsvlees
Mitravelas Red on Black Nemea
Afkomstig van oude stokken uit Nemea, in het westen van de Peleponesos, het meest zuidelijk gelegen deel van Griekenland. De familie Mitravelas maakt deze ‘Red on black’ van 100% Agiorgitiko, een puur Grieks, inheems druivenras, dat in stijl het midden houdt tussen Grenache en Syrah.
Lila glanzend, granaatrood, hevig fonkelend. Met frambozen en bessen in de geurstart, wat vanille ook en een vleugje munt. Daarna vlezig en jammy in de mond met de gulle smaak van rood en paars fruit met een mooie fraîcheur. Klassieke topper perfect bij
pizza, pasta, en alle Griekse vleesgerechten.
€ 8,95 per fles, 6 flessen - 8% !
Retsina Patraiki
Retsina is de toverdrank van de Grieken. De wijn is sedert de verre oud-heid bekend en ook in onze tijd kent deze wijn een groot aantal liefhebbers. Het woord Retsina is afgeleid van het Griekse woord Retsina, dat "hars" betekent. Tijdens de gisting van de most wordt denne hars van de Aleppo-boom toegevoegd, dat oplost in de zich ontwikkelde alcohol. De wijn krijgt daardoor een heel kenmerkende harssmaak. De oorsprong van de toevoeging van hars door de Grieken, ligt in de verre oudheid. Doch er zijn twee aannemelijke verklaringen. Hypokratis, de voorloper van de moderne geneeskunde, vond dat hars door het kleverige karakter een zuiverende werking had op de stofwisseling. Aangezien hars alleen oplosbaar is in alcohol, was wijn het aangewezen produkt om hars in op te lossen. Ook wijn werd vaak als medicijn voorgeschreven: dus een uit-stekende combinatie. Een andere oorzaak voor de hars toevoeging vindt zijn oorsprong in de oude geschiedenis. De amforen waarin de wijn werd bewaard, werden met houten stoppen of kleiproppen afgesloten. De hars werd als "lijm" gebruikt om het losraken van deze sluiting te voorkomen. Door schudden van de wijn tijdens transport, loste wat hars in de wijn op en kwam de harssmaak in de wijn terecht. Hoe dan ook, de moderne Grieken stellen de smaak bijzonder op prijs en het wordt in praktisch heel Griekenland gemaakt. Koel drinken bij een lekker pittige maaltijd van lamsvlees. De Grieken drinken Retsina als aperitiefwijn vergezeld van een "meze", een schotel met hapjes, zoals olijven, ansjovis, stukjes paprika en komkommer. Maar Retsina wordt vooral tijdens de warme maaltijden of warme zomers genoten.
€ 4,95 per fles
